Wybór pomiędzy formowaniem wtryskowym z rozdmuchem a formowaniem przez wytłaczanie z rozdmuchem

Główna różnica: Wytłaczanie z rozdmuchem (EBM) polega na bezpośrednim wytłaczaniu rękawa. We wtrysku z rozdmuchem (IBM) najpierw formuje się preformę na rdzeniu, a następnie przenosi ją do formy rozdmuchowej. Sposób przygotowania tworzywa wpływa na szyjkę, konstrukcję formy, wielkość wyrobu, dobór materiałów i ilość wypływek.

EBM zamyka rękaw w formie i rozdmuchuje go, co ułatwia produkcję większych lub nieregularnych wyrobów pustych w środku. W IBM szyjka powstaje już podczas wtrysku preformy, dlatego proces często wybiera się do małych, precyzyjnych pojemników.

Zaleta IBM: Szyjka powstaje podczas wtrysku preformy w formie z rdzeniem. Zwykle łatwiej więc kontrolować jej wymiary niż przy szyjce obcinanej lub wykańczanej po rozdmuchu. IBM rozważa się m.in. do małych butelek farmaceutycznych, kosmetycznych i innych precyzyjnych pojemników.

Warunki techniczne: Sama metoda nie gwarantuje dowolnej tolerancji. Dokładność formy, skurcz tworzywa, chłodzenie, rdzeń i stan maszyny nadal wpływają na wymiary szyjki oraz powtarzalność masy.

Zaleta EBM: Zamknięcie rurowego rękawa w formie umożliwia wykonanie integralnego uchwytu, zakrzywionego kanału, dużego pojemnika lub nieregularnego wyrobu pustego w środku. Zakres kształtów i rozmiarów jest dzięki temu zwykle szerszy niż w IBM.

Ryzyka procesu: Złożona geometria zwiększa ryzyko opadania rękawa, lokalnego rozciągania, nierównej grubości i osłabienia zgrzewu w miejscu zaciśnięcia. Duże wyroby mogą wymagać głowicy akumulacyjnej; sama wydajność godzinowa nie wystarcza do doboru maszyny.

Składniki kosztu: EBM nie wymaga osobnej preformy wtryskowej, lecz zwykle wytwarza wypływki u góry, u dołu i przy uchwycie. IBM wymaga formy wtryskowej do preformy i formy rozdmuchowej, ale zazwyczaj wytwarza mniej wypływek.

Należy porównać geometrię preformy lub rękawa, liczbę gniazd, obcinanie, straty materiału, czas cyklu, wydajność i kontrolę jakości. Cena samej maszyny lub formy nie pokazuje całkowitego kosztu produkcji.

Dane do oceny: Przygotuj rysunek 2D lub 3D albo zdjęcie wyrobu, pojemność, wymiary, masę, gatunek tworzywa, tolerancje szyjki, grubość ścianek, roczną wielkość produkcji oraz wymagania dotyczące szczelności i prób upadku.

Jeżeli dostępne jest tylko zdjęcie, zacznij od przybliżonych wymiarów i zastosowania. Następnie uzupełnij materiał, liczbę gniazd, wymagania estetyczne, czystość i automatyzację. Niepełne dane pozwalają jedynie wstępnie porównać procesy, bez wiarygodnego oszacowania formy, cyklu i wydajności.

Kiedy skonsultować się z inżynierem: Przed ostatecznym doborem i wyceną należy wspólnie sprawdzić rysunek, dane materiałowe i kryteria odbioru.