Rękaw (parison) w wytłaczaniu z rozdmuchem

Rękaw, określany także jako parison, to gorąca, rurowa wytłoczyna powstająca przed zamknięciem formy. Po zamknięciu formy sprężone powietrze rozdmuchuje rękaw do kształtu jej gniazda. Temperatura, długość, średnica i grubość ścianki rękawa mają bezpośredni wpływ na jakość gotowego wyrobu.

Tworzywo trafia do wytłaczarki, gdzie jest uplastyczniane i przeciskane przez szczelinę głowicy, tworząc pusty rękaw. Jego długość dobiera się do wymiarów wyrobu i cyklu maszyny. Temperatura, prędkość wytłaczania, konstrukcja głowicy i chłodzenie wpływają na grubość, średnicę i równomierność rękawa.

Rękaw decyduje o rozkładzie grubości ścianki, wytrzymałości, masie i ryzyku wad wyrobu. Podczas rozdmuchu materiał musi rozciągnąć się do powierzchni gniazda formy. Zbyt cienki, zbyt gruby lub nierówny rękaw może powodować osłabione naroża, lokalne przewężenia i rozrzut masy.

Stabilny rękaw ułatwia równomierne rozprowadzenie tworzywa w formie. Różnice grubości mogą powodować cienkie miejsca, słabe naroża lub zbędne nagromadzenie materiału. Ryzyko ogranicza się przez dobór temperatury, wydajności wytłaczania, szczeliny głowicy i programu grubości ścianki.

Najważniejsze są rodzaj tworzywa, konstrukcja głowicy, prędkość wytłaczania, chłodzenie, geometria formy, stopień rozdmuchu i wymagana grubość ścianki. Przy uchwytach, narożach i nierównomiernym rozciąganiu często potrzebny jest program grubości ścianki rękawa, który kieruje więcej materiału do obciążonych miejsc.

Kontroluje się suszenie surowca, temperaturę stopu, podawanie materiału, ustawienia głowicy i synchronizację ruchów maszyny. Regulacja w czasie rzeczywistym i komputerowy program grubości ścianki pozwalają korygować rozkład materiału podczas produkcji.

Sterowanie grubością ścianki rękawa wpływa na wydajność, ilość odpadów, masę i niezawodność wyrobu. Jonh Huah dobiera program sterowania i konfigurację maszyny do geometrii produktu, właściwości materiału, formy i wymaganej wydajności.